ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΝΗΠΙΩΝ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΝΗΠΙΩΝ

Ξεκινώντας την σχολική χρονιά, οι εκπαιδευτικοί

 ετοιμάζουμε την τάξη μας και αδειάζουμε τους παλιούς μαρκαδόρους στα σκουπίδια για να τους αντικαταστήσουμε με καινούργιους.

 Πριν από αυτό ας σκεφτούμε παιδαγωγικά και οικο-δημιουργικά.

Τι άλλο σκοπό μπορεί να επιτελέσει ένα τέτοιο  υλικό

 πριν καταλήξει άδοξα στον κάδο;

Εδώ θα σας δείξω πως αξιοποιήθηκαν οι δικοί μας παλιοί μαρκαδόροι και είμαι σίγουρη ότι όλοι κάτι έχετε ήδη φτιάξει.

χμ...μαθηματική σκέψη, χρωματικές διαβαθμίσεις,ταξινόμηση,μετρήσεις,ομαδοποιήσεις......

ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ 

-ΣΥΝΔΕΣΗ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Τα νήπια ζωγραφίζουν ένα ξύλινο μανταλάκι
 με μαρκαδόρους, στο χρώμα της ομάδας τους.
Είναι απίστευτο, αλλά τα περισσότερα παιδάκια, δεν ξέρουν να ανοιγοκλείνουν τα μανταλάκια, οπότε κάνουμε μια μικρή εξάσκηση λεπτής κινητικότητας.

Αφού τα νήπια ταξινομήσουν ανά χρώμα τους μαρκαδόρους, έπειτα συζητώντας συνδέουμε κάθε χρώμα με συναισθηματικές καταστάσεις, όπως: λύπη, μέτρια διάθεση, χαρά, υπέροχη διάθεση.


Ακόμα και πολύ μικρά παιδάκια που δυσκολεύονται να εκφραστούν λεκτικά ή παιδάκια με ''άλλες'' δυσκολίες, ενθαρρύνονται να τοποθετούν το μανταλάκι τους στο ανάλογο χρώμα, αποτυπώνοντας την συναισθηματική τους κατάσταση με ''ασφαλή'' γι αυτά τρόπο!

Οπωσδήποτε κάθε φορά, συζητήστε με τα παιδιά να εξηγήσουν την επιλογή που έκαναν .Βοηθιούνται να εκφραστούν συναισθηματικά, άλλα

 υποκινούνται και οι απίστευτες επικοινωνιακές δεξιότητες τους.

Κάνετε αναπροσαρμογές στον διδακτικό σας προγραμματισμό,

αν η ομάδα σας το υποδείξει, 

μετά από την παραπάνω επεξεργασία στην παρεούλα.

Αν υλοποιείτε πρόγραμμα,συναισθημάτων ή κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης, όπως τα Βήματα για την Ζωή, χρησιμοποιήστε τέτοιους πίνακες, αρέσουν πολύ στα παιδιά.

Καλό Σ/Κ

PITSINA

η περήφανη νηπιαγωγός

ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ ΒΟΗΘΩ. Γνωρίζω τον εθελοντισμό

ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ  ΒΟΗΘΩ.

 Γνωρίζω με μικρά Βήματα...τον εθελοντισμό!

Το θέμα της ευρείας κοινωνικής ευαισθητοποίησης

 αφορά όλους τους πολίτες μεγάλους και μικρούς.

Όταν ήμουν εγώ παιδί 

δεν θυμάμαι οι δάσκαλοι μου να μας κατηύθυναν 

σε τέτοια ρεαλιστική θέαση της ζωής. 

Όταν ήμουν παιδί τα χρόνια βέβαια ήταν αλλιώς.

 Όλοι ήσαν αναπαυμένοι στην επίφαση μιας ευμάρειας

 και κανείς δεν φανταζόταν(;) το μέλλον..έτσι όπως είναι.

Με ανθρώπους σε ένδεια, αποπατρισμένους,

 ανθρώπους με ανάγκες κάθε λογής,

με αρρώστιες, εκμετάλλευση, 

περιβαλλοντική υποβάθμιση....

Αλήθεια...δεν βλέπαμε ή εθελοτυφλούσαμε;

Γιατί ο συνάνθρωπος ήταν πάντα εκεί, 

αλλά λίγοι μπορούσαν να τον δουν,

 ζαλισμένοι απο τους ρυθμούς 

της οικονομικής άνεσης της εποχής.

Το σήμερα μας πληγώνει.

Είμαι ένα παιδί, εγώ και οι σημερινοί γονείς,

που δεν εκπαιδευτήκαμε ως παιδιά 

στην κοινωνική ευαισθησία, 

κι έτσι δεν μάθαμε να πετάμε το σκουπίδι στον κάδο 

αλλά στο δρόμο, 

προσπερνάμε ακόμα, συνήθως με καχυποψία ή φόβο 

τον άστεγο, τον άρρωστο, τον διαφορετικό.

Πετάμε την γόπα απο το παράθυρο του αυτοκινήτου,

παρκάρουμε στη θέση αναπήρου,

 παρατάμε τα σκουπίδια στην παραλία 

θεωρώντας κατά βάθος αδιανόητο,

 ότι έτσι βρομίζουμε την απεραντοσύνη της 

και άλλα πολλά απο μια ατελείωτη επαχθή λίστα.

Στο νηπιαγωγείο του σήμερα, που είναι

το φυτώριο των ευαίσθητων και ευαισθητοποιημένων ανθρώπων του μέλλοντος,

έχουμε χρέος να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά 

στην ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη, 

στην αποδοχή της διαφορετικότητας, 

της διαπολιτισμικότητας, 

και στην υγιή πολιτότητα, 

ώστε να..γίνουν καλύτεροι απο εμάς.

Αυτή η δουλειά γίνεται καθημερινά σε κάθε νηπιαγωγείο

 (σε κάθε σχολείο)

και οι εκπαιδευτικοί μάχονται συχνά με ισχυρούς εχθρούς, 

τις στερεοτυπικές παλαιοαντιλήψεις και την αμφισβήτηση.

 Αλλά επιμένουν με αγνό πάθος 

να διδάσκουν στην ουσία της.. Αγάπης.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ

Μερικά παραμύθια πρέπει να μας τα λένε....

Οι διδαχές του Ιησού εμπνέουν το σήμερα!!

 Νοιάζομαι-Βοηθώ, 

Επεξεργαστήκαμε στην τάξη τα Βήματα για τη Ζωή.

Αξιοποιήσαμε πολλές ιδέες του βιβλίου σαν έμπνευση 

και συνδυάσαμε το θέμα αυτό φυσικά με το Πάσχα.

Ο καλός Σαμαρείτης έγινε ο ήρωας της τάξης,

 γιατί βοήθησε τον συνάνθρωπό του, 

σεβόμενος πρώτα τον εαυτό του 

και μετά την ζωή του συνανθρώπου.

Τι μεγαλείο ψυχής!!!!

 Τα παιδιά δραματοποίησαν την παραβολή,

παρακολούθησαν σε κινούμενα σχέδια την ιστορία

 και οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα,

 ότι είμαστε καλοί άνθρωποι, 

όταν βοηθάμε και νοιαζόμαστε για τον άλλο,

 δείχνοντας έμπρακτο ενδιαφέρον. 

Μερικές ζωγραφιές......

Αυτή την εβδομάδα θα διαβάσουμε και το βιβλίο

 ''Δώσε την Αγάπη'',

της Αγγελικής Βαρελλά, εκδ Πατάκη.

Πριν την επεξεργασία ετοίμασα  ένα φύλλο εργασίας

με την υπέροχη εικονογράφηση της Μάρως Αλεξάνδρου.

Τι βλέπουν τα παιδιά στην εικόνα;

Ένας φανταστικός διάλογος εκτυλίσσεται μεταξύ δύο παιδιών, 

προωθώντας την αξία της ενσυναίσθησης .

Κάποια φύλλα δουλεύτηκαν στο σπίτι......!!!

Στο σχολείο η αλληλεγγύη προσεγγίζεται βιωματικά...

 Στα προγράμματα μας εμπλέκονται σε κάθε ευκαιρία 

 και οι γονείς, αφιερώνοντας απο το υστέρημα του χρόνου τους,

(εδώ)για να φτιαχτούν πασχαλινές λαμπάδες

 προς ενίσχυση τοπικού συλλόγου 

υποστήριξης καρκινοπαθών γυναικών. 

Συγχαρητήρια εθελόντριες μανούλες!!

Είστε σπουδαίο παράδειγμα για τα παιδιά σας!!!

Δώσε την αγάπη σαν μια φωτεινή λαμπάδα .....

ΦΟΒΟΣ, handmade εκτυπώσιμες καρτέλες απο την Pitsina

ΦΟΒΟΣ

 βήματα για τη ζωή

Σήμερα σας ανεβάζω καρτέλες προβληματισμού και συζήτησης για το συναίσθημα του ΦΟΒΟΥ

Καρτέλα 1

Η Λουκία φοβάται έναν σκύλο,

 που τρέχει γαβγίζοντας προς το μέρος της.

Καρτέλα 2

Δύο παιδιά ετοιμάζονται να κακοποιήσουν έναν σκύλο.

{Στις καρτέλες 1,2 συζητούμε με τα παιδιά για την κάθε περίπτωση 

και αναλύουμε τα συναισθήματα που διαπιστώνουμε σε κάθε πλευρά.

Παρατηρούμε πως ο σκύλος που είναι ο ''θύτης'' στην πρώτη καρτέλα ,

γίνεται θύμα στην δεύτερη καρτέλα.

Άραγε ο ''δυνατός'' είναι πάντα δυνατός; 

Τι γίνεται μέσα του όταν βρεθεί κάποιος δυνατότερος απο εκείνον και τον απειλήσει;

 Νιώθει μήπως και εκείνος φόβο;}.

Μια συζήτηση και για τα συναισθηματικά ελλείμματα των νταήδων μπορεί να ξεκινήσει εδώ....

Καρτέλα 3

Η Τούλα τρέχει στο δρόμο. 

Πριν λίγα λεπτά έγινε ένας σεισμός ...

Οι δυνάμεις τις φύσης συχνά 

εκδηλώνονται με καταστροφικούς τρόπους.....

Είναι ένας αντικειμενικός φόβος, 

που όμως μπορεί να αντιμετωπιστεί

 αν προετοιμαστούμε κατάλληλα.

Με την καρτέλα 3 ξεκινούν 

πιθανές συζητήσεις και projects στην τάξη, 

για θέματα σεισμικής ετοιμότητας, πυρασφάλειας,

 πρόληψης ατυχημάτων κλπ....

με σκοπό την ενθάρρυνση των παιδιών 

στην αυτοδιαχείριση φόβου.

Καρτέλα 4

Ο Μάκης παρακολουθεί ταινίες τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Μετά φοβάται  να κοιμηθεί στο κρεβάτι του... 

Συχνοί είναι οι φόβοι που προέρχονται απο την παρακολούθηση 

ακατάλληλων για παιδιά προγραμμάτων. 

Συχνά επίσης οι γονείς παρατηρούν πχ

μια ''ανεξήγητα'' κλιμακούμενη παλινδρόμηση της ενούρησης  στο παιδί ή εφιάλτες και ταραχή.

Επίσης οι γονείς παρατηρούν να αναπτύσσονται φοβίες στο παιδί, 

που τελικά ταλαιπωρούν όλη την οικογένεια:

το παιδί κοιμάται με τους γονείς, θέλει αναμμένα τα φώτα, θέλει ανοιχτή την πόρτα, 

δεν μένει στιγμή μόνο, έχει εφίδρωση κ.α.

Για τα μικρά παιδιά τα όρια πραγματικού- φανταστικού είναι δυσδιάκριτα.

Είναι ευθύνη των ενηλίκων που τα περιβάλλουν,

 να διαχειριστούν και να ελέγχουν τι βλέπει το παιδί.

Η καρτέλα 4 δίνει την ευκαιρία για επέκταση της συζήτησης, 

σε θέματα ασφάλειας στο διαδίκτυο, καταλληλότητας θεαμάτων και γονικής επίβλεψης....

Όταν δεν νιώθω φόβο...τότε νιώθω Ασφάλεια!

Καρτέλα 5

Η οικογένειά μου με κάνει να νιώθω ασφαλής; Γιατί;

Τι σημαίνει για ένα παιδί να είναι προστατευμένο; 

Η προστασία είναι δικαίωμα συνταγματικό και ανάγκη εσωτερική,

 για την ευτυχία όλων των μεγάλων και μικρών παιδιών.

Τι γίνεται με τα παιδιά χωρίς οικογένεια; Πως νιώθουν άραγε;

Πως νιώθει ένα παιδί χωρίς μαμά, μπαμπά ή σπίτι; Νιώθει ασφαλές ή νιώθει φόβο;

Ξέρετε ότι αυτό συμβαίνει και στους μεγάλους;

Η οικογένεια είναι ευλογία. Μας προστατεύει απο τον φόβο.

Καρτέλα 6

Η Λουίζα είναι ξαπλωμένη στο καθαρό της κρεβατάκι.

Έχει αγκαλιά το αρκουδάκι της και το πρόσωπό της είναι ήρεμο.

 Δεν δείχνει φοβισμένη, αλλά χαλαρή και ευτυχισμένη.

Εσάς ποια πράγματα σας κάνουν να νιώθετε έτσι; 

Εκτυπώστε το φύλλο ζωγραφικής και σκέψης.

Συζητήστε.

Είστε εκπαιδευτικός μικρών παιδιών;

Εκτυπώστε τις καρτέλες και ετοιμάστε για τους μαθητές σας 

το κουτί του φόβου, 

ακόμη κι αν δεν υλοποιείτε 

το πρόγραμμα ''ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ''.

Είστε γονιός; 

Εκτυπώστε το υλικό με τις καρτέλες 

και βρείτε χρόνο για χαλαρή κουβεντούλα.

Είναι βέβαιο ότι θα ωφεληθείτε οικογενειακώς.

Είσαι παιδί;

Ζωγράφισε την χρωμοσελίδα και άνοιξε την καρδιά σου 

στους γονείς, τους δασκάλους και σε όσους εμπιστεύεσαι.

Μην κρατάς τον φόβο μέσα σου.

καλή εβδομάδα

Stop στη ΒΙΑ- ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ....με τις μάσκες συναισθημάτων

ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ.... 

ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Λίγο καθυστέρησε και αυτή η ανάρτηση αλλά δεν μπορεί να μην γίνει.

Σήμερα θα σας μεταφέρω την εμπειρία της τάξης  μου,

όταν την επομένη του τρομοκρατικού χτυπήματος των Βρυξελλών

 έφτασε το τραγικό νέο στην ''παρεούλα'' της συζήτησης μας.

Νομίζω ήταν ο Διονύσης μας που ξεκίνησε να μιλάει και έπρεπε να επιλέξει μια μάσκα συναισθήματος και να μας εξηγήσει γιατί την διάλεξε, αλλά και να μας μιλήσει για το συναίσθημά του, όπως κάνουμε κάθε μέρα μαζί για να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας.

Οι μάσκες των συναισθημάτων, που τις καθιέρωσα τα τελευταία χρόνια στην καθημερινή εκπαιδευτική μου πρακτική, αναλαμβάνοντας το πρόγραμμα ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ, ξεδιπλώνουν την σκέψη των παιδιών και την απελευθερώνουν λυτρωτικά.

Με τις μάσκες αυτές να είστε προετοιμασμένοι για απροσδόκητες εξελίξεις στην παρεούλα,

για απρόβλεπτες συζητήσεις, σοβαρές, αστείες, 

...για προβληματισμούς που δεν φαντάζεστε ότι κατοικούν σε τόσο μικρά κεφαλάκια.

Είμαι λυπημένος, είπε λοιπόν ο Διονύσης ,

 γιατί σε μια χώρα είδα ότι σκοτωθήκανε άνθρωποι

 και είχανε πέσει κάτω και είχε καπνό και ...και... και...

Πετάχτηκαν τότε άλλοι δυο τρεις που κι αυτοί είχαν δει ειδήσεις στο σπίτι ...

και οι υπόλοιποι ρωτούσαν τι είχε γίνει για να μάθουν.

Η μάσκα του κύριου Λυπημένου 

στάθηκε αφορμή,

 για ένα mini project κατά της βίας και της καταπάτησης του πανανθρώπινου δικαιώματος

 να ζούμε χωρίς να φοβόμαστε.

Δεν θέλησα να δείξω εικόνες απο το τραγικό συμβάν.

Αυτό μπορούσε να το επιλέξει αν ήθελε ο κάθε γονιός.

Εμένα δουλειά μου ήταν να αφήσω τα παιδιά να μιλήσουν, να εκφράσουν την σκέψη και το συναίσθημα που τους προκάλεσε το γεγονός και εγω να τα ακούσω σοβαρά και με προσοχή.

Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι συμμετέχουμε φέτος στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα e twinning,

 έχοντας συνεργάτη και ένα ελληνόφωνο τμήμα σχολείου στις Βρυξέλλες.

Εξήγησα στα παιδιά ότι η κυρία Χριστίνα και τα παιδάκια της, 

δεν θα μπορούσαν να κάνουν μάθημα ούτε θα μπορούσαμε εμείς να συνδεθούμε μαζί τους, 

γιατί η χώρα βρισκόταν σε επιφυλακή και τα σχολεία ήταν κλειστά (όπως είχε γίνει και πριν απο μήνες ....).

Τότε έγινε μια ανατροπή. 

Από τις μάσκες των συναισθημάτων διάλεξαν τα παιδιά και την μάσκα του θυμού.

Θυμώνω όταν κάποιος μου καταπατά το δικαίωμα μου και αυτό είναι λογικό, είχα πει στα παιδιά.

Ο θυμός σαν φυσιολογικό συναίσθημα, επιτρέπεται.

Τι μπορούμε να κάνουμε όμως με αυτό που μας εξόργισε; Επιτρέπεται να χτυπάμε λχ; 

Τα παιδιά διδάσκονται ότι υπάρχουν καλές και κακές επιλογές.

Μια καλή επιλογή είναι να διαδηλώσουμε ειρηνικά, φτιάχνοντας μια αφίσα 

κατά της καταπάτησης των ελευθεριών,

 αλλά ταυτόχρονα είναι και αφίσα στήριξης και συμπαράστασης στους συμμαθητές μας που...φοβούνται να πάνε στο σχολείο.

Stop στην βία απο όπου κι αν προέρχεται

και όπου κι αν απευθύνεται.

Μια λυπημένη καρδούλα σημαία που δακρύζει,

 απο τον Κωνσταντίνο στις ελεύθερες δραστηριότητες

 δείχνει πόσο άγγιξε τα παιδιά η συζήτηση μας!

Φίλοι μας και συνεργάτες στο e twinning 

σας χαρίζουμε την αφίσα μας!

Ελπίζουμε να μην ξαναχάσει κανένα παιδάκι το  μάθημα του.....

ΘΥΜΟΣ καρτέλες, σκίτσα συζήτησης για την παρεούλα

ΘΥΜΟΣ

 καρτέλες συζήτησης για την παρεούλα

Κατά την επεξεργασία 

και την προσέγγιση του συναισθήματος του θυμού,

 σκιτσάριζα μπροστά στα παιδάκια, όπως μπορούσα,  εικόνες

 απο σκηνές θυμού που περιγράφονται

 στο βιβλίο ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ.

Αργότερα τα σκίτσα χρωματίστηκαν κιόλας

 και ζωντάνεψαν περισσότερο.

Ανεβάζω τις καρτέλες  μου, όχι λόγο της εικαστικής τους αξίας, 

αλλά ως προϊόν διάδρασης με τα παιδιά 

και πρόταση πρόκλησης ενδιαφέροντος

 ακόμα και των παιδιών, που τυχόν έχουν κουραστεί.

Βλέποντας την εικόνα να σχηματίζεται μπροστά τους ,

προσπαθούσαν να μαντέψουν την κατάσταση που απεικονιζόταν,

 πρότειναν λύσεις και εξηγούσαν με επιχειρήματα.

Εκτυπώστε και κόψτε τις έτοιμες καρτέλες

 ή ζωγραφίστε και δικές σας.

Εμείς αυτές θα τις έχουμε στο νηπιαγωγείο μας, 

στο ''κουτί του θυμού''

 για να ξαναθυμόμαστε όσα μάθαμε. 

ΣΕΝΑΡΙΑ/ ΣΚΗΝΕΣ

Καρτέλα 1 (η μαμά κατά λάθος πέταξε την ζωγραφιά της Σοφίας).

Μπορώ να εκφράσω στον άλλο τον θυμό μου και να τον εξηγήσω με λόγια.

Είναι ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ!

Καρτέλα 2 (η μικρή αδελφούλα χάλασε το αρκουδάκι της μεγάλης).

 Επιλέγω (πάντα), να μην χτυπήσω κάποιον άλλο, όταν θυμώνω.

Ο θυμός μου δεν δικαιολογεί ΠΟΤΕ την άσκηση βίας σε άλλα άτομα.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΟΜΩΣ, ΝΑ ΕΞΗΓΩ ΤΟ ΘΥΜΟ ΜΟΥ!

 Καρτέλα 3 (η Μάρθα σχίζει την ζωγραφιά της Ζωής, 

γιατί η Ζωή πριν της είπε ότι η ζωγραφιά της είναι χάλια).

 Το να καταστρέψω κάτι (πχ την ζωγραφιά του φίλου μου), 

ακόμα κι αν πριν αυτός κορόιδεψε την δική μου, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ .

Σκέφτομαι και συζητώ την ενέργειά που προτείνω, για την κάθε πλευρά....  

Καρτέλα 4 ( Η Καιτούλα σπρώχνει την Βιβή, γιατί κατά λάθος της έχυσε την πορτοκαλάδα της).

Το να σπρώξω ένα φίλο μου επειδή θύμωσα,  ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

 Σκέφτομαι, συζητώ και εξηγώ την πρότασή μου...  

Καρτέλα 5 (Ο Πάνος χτυπάει ένα μαξιλάρι με τις γροθιές του)

Χτυπώ ένα μαξιλάρι στο οποίο ζωγραφίζω μια θυμωμένη φάτσα.

 Αν με βοηθάει να περάσουν τα νεύρα μου και να ηρεμήσω,

εκτονώνομαι εκεί μόνο, κάθε φορά που θυμώνω και δεν χτυπώ άλλους. 

Αυτό ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

Καρτέλα 6 Δοκίμασε να απασχολήσεις με κάτι άλλο το μυαλό σου 

πχ.μέτρησε ως το 10, τόσες φορές όσες σου χρειάζονται 

για να νιώσεις ποιο ήρεμος. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ

Αν είστε γονείς,

 εκτυπώστε τις καρτέλες συζήτησης ή ζωγραφίστε μαζί με το παιδί σας 

κι άλλες καταστάσεις προβληματισμού για τον θυμό και όχι μόνο. 

1. Βγάζετε τις καρτέλες όταν έχετε χρόνο να είστε δίπλα του και να κουβεντιάσετε χαλαρά

 και όχι την στιγμή μιας έντασης, που πιθανόν σχετίζεται με τις θεματικές των καρτών αυτών.

Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.... .

2.Μπορείτε να προτείνετε και στα μεγαλύτερα αδέρφια, να ''παίξουν σαν παιχνίδι'' μαζί με το αδερφάκι τους με τις καρτέλες. Έτσι βοηθάτε τα αδέρφια να διαχειρίζονται τον θυμό καλύτερα, αφού θα επιλέγουν ανάμεσα σε κοινές καλές πρακτικές διαχείρησης.

3.Μπορείτε αφού πλαστικοποιήσετε τις καρτέλες σας να τις βάλετε σε ένα τσαντάκι ή κουτί ώστε να τις παίρνετε μαζί σας ακόμα και στο αμάξι μαζί με τα παιδιά,

κάνοντας δημιουργικότερες τις στιγμές ενός οικογενειακού ταξιδιού .

4.Αφήστε τα παιδιά να δημιουργήσουν μια αφίσα καλών επιλογών κατά του θυμού, για να τις θυμούνται και έτι να....διευκολύνονται τις δύσκολες ώρες, 

στο να επιλέγουν τις αποδεκτές συμπεριφορές.

ΟΥΠΣ...Ο χαρταετός σκάλωσε στο δέντρο ΒΙΒΛΙΟ

''ΟΥΠΣ...Ο χαρταετός μου σκάλωσε στο δέντρο'',

είπε ο Φλόυντ.

Ένα καταπληκτικό βιβλίο 

που δεν έχω δυστυχώς στην βιβλιοθήκη μου ,

αλλά το δούλεψα την Παρασκευή με τα παιδάκια μου στην τάξη....

με την βοήθεια της τεχνολογίας.

Το βιβλίο παρουσιάζει την προσπάθεια του Φλόυντ 

να ξεσκαλώσει τον χαρταετό του απο ένα δέντρο.

Πάρτε μια γεύση απο την αφήγηση του συγγραφέα-εικονογράφου...

Ο απίθανος Oliver Jeffers διαβάζει το ΟΥΠΣ

Το παιδάκι θυμώνει που ο χαρταετός του δεν κατεβαίνει απο το δέντρο και αρχίζει να πετάει ότι βρει μπροστά του πάνω στο δέντρο προκειμένου να τον ξαναπάρει πίσω.

Τι γκαντεμιά όμως.

Ότι πετάει πάνω στο δέντρο σκαλώνει και αυτό....

Εσύ τι θα έκανες αν σκάλωνε ο χαρταετός σου στο δέντρο;;;

Τα παιδιά σκέφτονται λύσεις.

Δείτε τι πέταξε ο ήρωας της ιστορίας μας.....αυτά και άλλα πολλά!!!

Μάλλον ο θυμός δεν είναι και ο καλύτερος σύμβουλος ε!!!
Κάπως έτσι ξεκινήσαμε να μιλάμε στην τάξη για τον θυμό και τις επιλογές μας , μιας και υλοποιούμε πρόγραμμα ''Βήματα για την ζωή'.'

Πολύ θα θέλαμε να μάθουμε όμως και την συνέχεια της ιστορίας αλλά το βιβλίο είναι εξαντλημένο.

.
Αποφασίσαμε να στείλουμε e mail στον εκδοτικό οίκο ΙΚΑΡΟΣ 

και περιμένουμε.......




Μα είναι υπέροχο.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν.
Πάρτε μια γεύση απο αυτό το βιβλίο

Υποθέσαμε το δικό μας τέλος για την ιστορία.....ε κάτι είναι και αυτό.
Ευτυχώς που έχουμε και την κυρία Φαντασία ....να βοηθάει στα δύσκολα.




Καλημέρα

ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, Ημερίδα στην 120 Π.Ε.Α, Καλαμάτα

ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, 

Ημερίδα στην 120 Π.Ε.Α, Καλαμάτα

   Μία πολύ ενδιαφέρουσα επιμορφωτική ημερίδα για τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας (νηπιαγωγούς και δασκάλους) του Ν.Μεσσηνίας, συνδιοργάνωσαν
οι αντίστοιχες σχολικές σύμβουλοι Π.Ε Μεσσηνίας κα Στέλλα Σαραντοπούλου και κα.Αδαμαντία Αγγελοπούλου. Το πρόγραμμα συστημικής διδασκαλίας κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων ΄΄Βήματα για τη ζωή'', με κεντρικές εισηγήτριες τις κυρίες Νάντια Κουρμούση και Μαρία Σαλαγιάννη, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Μεσσηνία προκαλώντας το ενδιαφέρον των συναδέλφων εκπαιδευτικών.
  Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στον πρόσφατα ανακαινισμένο χώρο του κινηματοθεάτρου ΙΚΑΡΟΣ, της Διασποράς της 120 Πτέρυγας Εκπαίδευσης Αέρος Καλαμάτας. 
   Ο Διοικητής της 120 Π.Ε.Α ,ταξίαρχος κος Θεόδωρος Λάγιος, παραχώρησε ευγενικά τον επιβλητικό αυτό χώρο, (χωρητικότητας 600 θέσεων) για την πραγματοποίηση της επιμορφωτικής ημερίδας, εξασφαλίζοντας και όλες τις ευνοϊκές συνθήκες υλοποίησης της, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά, μια νέα εποχή συνεργασίας των Υπουργείων Άμυνας και Παιδείας σε τοπικό επίπεδο.

Ο σμήναρχος κος Κεφαλάς Αλέξανδρος υποδέχεται και χαιρετίζει την εκδήλωση 

της Π.Ε στο Κινηματοθέατρο ΙΚΑΡΟΣ.

Απολαυστική η παρουσίαση των εισηγητριών καθώς και το βιωματικό σκέλος της εκδήλωσης 

με ελεύθερη συμμετοχή εκπαιδευτικών, υπό την καθοδήγηση Ν. Κουρμούση - Μ.Σαλαγιάννη!

Οι σχ.σύμβουλοι Π.Ε. Μεσσηνίας, Αδ. Αγγελοπούλου - Στυλιανή Σαραντοπούλου

Στο φουαγιέ.....

Διακρίνεται στην γωνιά ηρεμίας,το όμορφο βιβλίο της αγαπημένης μου φίλης 

Γιολάντας Τσορώνη Γεωργιάδη, που είναι και Καλαματιανή..!!!

Αναμνηστική φωτογραφία ομάδας νηπιαγωγών, απο την εκδήλωση!

Τι ωραία!!! .Σήμερα με αυτή την ανάρτηση ένιωσα σαν ρεπόρτερ  χιχιχι