Δευτέρα 11 Απριλίου 2016

ΦΟΒΟΣ, handmade εκτυπώσιμες καρτέλες απο την Pitsina



ΦΟΒΟΣ

 βήματα για τη ζωή



Σήμερα σας ανεβάζω καρτέλες προβληματισμού και συζήτησης για το συναίσθημα του ΦΟΒΟΥ


Καρτέλα 1
Η Λουκία φοβάται έναν σκύλο,
 που τρέχει γαβγίζοντας προς το μέρος της.




Καρτέλα 2
Δύο παιδιά ετοιμάζονται να κακοποιήσουν έναν σκύλο.

{Στις καρτέλες 1,2 συζητούμε με τα παιδιά για την κάθε περίπτωση 
και αναλύουμε τα συναισθήματα που διαπιστώνουμε σε κάθε πλευρά.
Παρατηρούμε πως ο σκύλος που είναι ο ''θύτης'' στην πρώτη καρτέλα ,
γίνεται θύμα στην δεύτερη καρτέλα.
Άραγε ο ''δυνατός'' είναι πάντα δυνατός; 
Τι γίνεται μέσα του όταν βρεθεί κάποιος δυνατότερος απο εκείνον και τον απειλήσει;
 Νιώθει μήπως και εκείνος φόβο;}.
Μια συζήτηση και για τα συναισθηματικά ελλείμματα των νταήδων μπορεί να ξεκινήσει εδώ....


Καρτέλα 3
Η Τούλα τρέχει στο δρόμο. 
Πριν λίγα λεπτά έγινε ένας σεισμός ...
Οι δυνάμεις τις φύσης συχνά 
εκδηλώνονται με καταστροφικούς τρόπους.....
Είναι ένας αντικειμενικός φόβος, 
που όμως μπορεί να αντιμετωπιστεί
 αν προετοιμαστούμε κατάλληλα.
Με την καρτέλα 3 ξεκινούν 
πιθανές συζητήσεις και projects στην τάξη, 
για θέματα σεισμικής ετοιμότητας, πυρασφάλειας,
 πρόληψης ατυχημάτων κλπ....
με σκοπό την ενθάρρυνση των παιδιών 
στην αυτοδιαχείριση φόβου.


Καρτέλα 4
Ο Μάκης παρακολουθεί ταινίες τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Μετά φοβάται  να κοιμηθεί στο κρεβάτι του... 
Συχνοί είναι οι φόβοι που προέρχονται απο την παρακολούθηση 
ακατάλληλων για παιδιά προγραμμάτων. 
Συχνά επίσης οι γονείς παρατηρούν πχ
μια ''ανεξήγητα'' κλιμακούμενη παλινδρόμηση της ενούρησης  στο παιδί ή εφιάλτες και ταραχή.
Επίσης οι γονείς παρατηρούν να αναπτύσσονται φοβίες στο παιδί, 
που τελικά ταλαιπωρούν όλη την οικογένεια:
το παιδί κοιμάται με τους γονείς, θέλει αναμμένα τα φώτα, θέλει ανοιχτή την πόρτα, 
δεν μένει στιγμή μόνο, έχει εφίδρωση κ.α.
Για τα μικρά παιδιά τα όρια πραγματικού- φανταστικού είναι δυσδιάκριτα.
Είναι ευθύνη των ενηλίκων που τα περιβάλλουν,
 να διαχειριστούν και να ελέγχουν τι βλέπει το παιδί.
Η καρτέλα 4 δίνει την ευκαιρία για επέκταση της συζήτησης, 
σε θέματα ασφάλειας στο διαδίκτυο, καταλληλότητας θεαμάτων και γονικής επίβλεψης....

Όταν δεν νιώθω φόβο...τότε νιώθω Ασφάλεια!

Καρτέλα 5
Η οικογένειά μου με κάνει να νιώθω ασφαλής; Γιατί;
Τι σημαίνει για ένα παιδί να είναι προστατευμένο; 
Η προστασία είναι δικαίωμα συνταγματικό και ανάγκη εσωτερική,
 για την ευτυχία όλων των μεγάλων και μικρών παιδιών.
Τι γίνεται με τα παιδιά χωρίς οικογένεια; Πως νιώθουν άραγε;
Πως νιώθει ένα παιδί χωρίς μαμά, μπαμπά ή σπίτι; Νιώθει ασφαλές ή νιώθει φόβο;
Ξέρετε ότι αυτό συμβαίνει και στους μεγάλους;
Η οικογένεια είναι ευλογία. Μας προστατεύει απο τον φόβο.


Καρτέλα 6
Η Λουίζα είναι ξαπλωμένη στο καθαρό της κρεβατάκι.
Έχει αγκαλιά το αρκουδάκι της και το πρόσωπό της είναι ήρεμο.
 Δεν δείχνει φοβισμένη, αλλά χαλαρή και ευτυχισμένη.
Εσάς ποια πράγματα σας κάνουν να νιώθετε έτσι; 







Εκτυπώστε το φύλλο ζωγραφικής και σκέψης.
Συζητήστε.



Είστε εκπαιδευτικός μικρών παιδιών;
Εκτυπώστε τις καρτέλες και ετοιμάστε για τους μαθητές σας 
το κουτί του φόβου, 
ακόμη κι αν δεν υλοποιείτε 
το πρόγραμμα ''ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ''.





Είστε γονιός; 
Εκτυπώστε το υλικό με τις καρτέλες 
και βρείτε χρόνο για χαλαρή κουβεντούλα.
Είναι βέβαιο ότι θα ωφεληθείτε οικογενειακώς.





Είσαι παιδί;
Ζωγράφισε την χρωμοσελίδα και άνοιξε την καρδιά σου 
στους γονείς, τους δασκάλους και σε όσους εμπιστεύεσαι.
Μην κρατάς τον φόβο μέσα σου.



καλή εβδομάδα










Κυριακή 3 Απριλίου 2016

Stop στη ΒΙΑ- ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ....με τις μάσκες συναισθημάτων



ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ.... 
ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ


Λίγο καθυστέρησε και αυτή η ανάρτηση αλλά δεν μπορεί να μην γίνει.
Σήμερα θα σας μεταφέρω την εμπειρία της τάξης  μου,
όταν την επομένη του τρομοκρατικού χτυπήματος των Βρυξελλών
 έφτασε το τραγικό νέο στην ''παρεούλα'' της συζήτησης μας.


Νομίζω ήταν ο Διονύσης μας που ξεκίνησε να μιλάει και έπρεπε να επιλέξει μια μάσκα συναισθήματος και να μας εξηγήσει γιατί την διάλεξε, αλλά και να μας μιλήσει για το συναίσθημά του, όπως κάνουμε κάθε μέρα μαζί για να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας.
Οι μάσκες των συναισθημάτων, που τις καθιέρωσα τα τελευταία χρόνια στην καθημερινή εκπαιδευτική μου πρακτική, αναλαμβάνοντας το πρόγραμμα ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ, ξεδιπλώνουν την σκέψη των παιδιών και την απελευθερώνουν λυτρωτικά.
Με τις μάσκες αυτές να είστε προετοιμασμένοι για απροσδόκητες εξελίξεις στην παρεούλα,
για απρόβλεπτες συζητήσεις, σοβαρές, αστείες, 
...για προβληματισμούς που δεν φαντάζεστε ότι κατοικούν σε τόσο μικρά κεφαλάκια.
Είμαι λυπημένος, είπε λοιπόν ο Διονύσης ,
 γιατί σε μια χώρα είδα ότι σκοτωθήκανε άνθρωποι
 και είχανε πέσει κάτω και είχε καπνό και ...και... και...
Πετάχτηκαν τότε άλλοι δυο τρεις που κι αυτοί είχαν δει ειδήσεις στο σπίτι ...
και οι υπόλοιποι ρωτούσαν τι είχε γίνει για να μάθουν.

Η μάσκα του κύριου Λυπημένου 
στάθηκε αφορμή,
 για ένα mini project κατά της βίας και της καταπάτησης του πανανθρώπινου δικαιώματος
 να ζούμε χωρίς να φοβόμαστε.

Δεν θέλησα να δείξω εικόνες απο το τραγικό συμβάν.
Αυτό μπορούσε να το επιλέξει αν ήθελε ο κάθε γονιός.
Εμένα δουλειά μου ήταν να αφήσω τα παιδιά να μιλήσουν, να εκφράσουν την σκέψη και το συναίσθημα που τους προκάλεσε το γεγονός και εγω να τα ακούσω σοβαρά και με προσοχή.

Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι συμμετέχουμε φέτος στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα e twinning,
 έχοντας συνεργάτη και ένα ελληνόφωνο τμήμα σχολείου στις Βρυξέλλες.
Εξήγησα στα παιδιά ότι η κυρία Χριστίνα και τα παιδάκια της, 
δεν θα μπορούσαν να κάνουν μάθημα ούτε θα μπορούσαμε εμείς να συνδεθούμε μαζί τους, 
γιατί η χώρα βρισκόταν σε επιφυλακή και τα σχολεία ήταν κλειστά (όπως είχε γίνει και πριν απο μήνες ....).
Τότε έγινε μια ανατροπή. 
Από τις μάσκες των συναισθημάτων διάλεξαν τα παιδιά και την μάσκα του θυμού.
Θυμώνω όταν κάποιος μου καταπατά το δικαίωμα μου και αυτό είναι λογικό, είχα πει στα παιδιά.
Ο θυμός σαν φυσιολογικό συναίσθημα, επιτρέπεται.
Τι μπορούμε να κάνουμε όμως με αυτό που μας εξόργισε; Επιτρέπεται να χτυπάμε λχ; 
Τα παιδιά διδάσκονται ότι υπάρχουν καλές και κακές επιλογές.
Μια καλή επιλογή είναι να διαδηλώσουμε ειρηνικά, φτιάχνοντας μια αφίσα 
κατά της καταπάτησης των ελευθεριών,
 αλλά ταυτόχρονα είναι και αφίσα στήριξης και συμπαράστασης στους συμμαθητές μας που...φοβούνται να πάνε στο σχολείο.

Stop στην βία απο όπου κι αν προέρχεται
και όπου κι αν απευθύνεται.


Μια λυπημένη καρδούλα σημαία που δακρύζει,
 απο τον Κωνσταντίνο στις ελεύθερες δραστηριότητες
 δείχνει πόσο άγγιξε τα παιδιά η συζήτηση μας!



Φίλοι μας και συνεργάτες στο e twinning 
σας χαρίζουμε την αφίσα μας!

Ελπίζουμε να μην ξαναχάσει κανένα παιδάκι το  μάθημα του.....









Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα, επεξεργασία και εκτυπώσιμες σελίδες απο την Pitsina


Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα




Συχνά στο νηπιαγωγείο 
''πέφτουν'' μαζεμένες πολλές διδακτικές ευκαιρίες, 
που αξίζουν να βρουν το χρόνο τους στο πρόγραμμα μας.
Η Πρωταπριλιά και η γιορτή του Βιβλίου,
 φέτος ήταν μια τέτοια περίπτωση.
Και τι να πεις; Τι να αφήσεις; Πόσα πράγματα να χωρέσεις τελικά;

Και όμως οι νηπιαγωγοί τα καταφέρνουν και προσφέρουν στα παιδιά τους εμπειρίες μάθησης με κάθε τρόπο.

''Το ψέμα πολλοί αγάπησαν... ,τον ψεύτη ουδείς''.
Τα παιδάκια συμφώνησαν με την κυρία Γιώτα, 
ότι το ψέμα δεν βοηθάει τελικά 
και μόνο μπλεξίματα τους έχει προκαλέσει,
 όπως συνέβαινε και στον φίλο μας τον Πινόκιο.

Στην απογευματινή βάρδια θέλησα
 να κάνω την σύνδεση και με την γιορτή του Βιβλίου
 αναφέροντας τον αγαπημένο παραμυθά
  Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που τιμούμε στις 2/4. 
Επέλεξα φέτος σαν αφιέρωμα,
το παραμύθι του εύπιστου και ματαιόδοξου αυτοκράτορα, που εξαπατήθηκε απο δύο επιτήδειους ψεύτες ράφτες,
 ότι θα του έραβαν τάχα μια μαγική ενδυμασία,
την οποία μόνο οι έξυπνοι και οι άξιοι θα μπορούσαν να δουν.
Στην πραγματικότητα στολή δεν υπήρχε. 

Όμως, όπως δεν συμβαίνει μόνο στα παραμύθια...,
πείστηκε ο αυτοκράτορας,
πείστηκαν οι υπουργοί,
πείστηκαν οι αυλικοί 
και όλοι οι χωρικοί,
ότι δεν είχαν ξαναδεί 
λαμπρότερη, απο ετούτη
 την ανύπαρκτη στολή!!!
Τελικά εμφανίστηκε ο αυτοκράτορας καμαρωτός 
με την κουστωδία του απο πίσω ασφαλώς,
αλλά ο πισινός του ο βασιλικός ,
ήταν ολοφάνερα γυμνός.
Όλοι τον χειροκροτούσαν 
και θαύμαζαν πολύ την ανύπαρκτη στολή, 
για να μην φανούν ανάξιοι και κουτοί.
Όλοι...εκτός απο ένα παιδί,
που είδε την αλήθεια την γυμνή 
και φώναξε με δυνατή φωνή:
''Καλά είστε όλοι σας τυφλοί;
 Ο βασιλιάς είναι γυμνός
και φαίνεται ο άσπρος του ποπός''
Εμπρός στην αλήθεια την ωμή 
κανένα ψέμα δεν μπορεί να σταθεί,
ακόμα κι αν το υποστηρίζουν για αλήθεια, 
οι πολλοί ή οι δυνατοί.
Αυτό το ξέρει ένας τρελός, 
αυτό το ξέρει  ένα παιδί, 
μάθε το τώρα και εσύ.
Ελένη Τσούση 



Είστε γονιός; Είστε παιδί;
Απολαύστε αγκαλίτσα, το παραμύθι 
.
Δείτε ''τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα''



Και μερικές παιδικές συμβουλές στον αυτοκράτορα, 
δεν βλάπτουν....











εκτυπώσιμο συνοδευτικό φύλλο 1





εκτυπώσιμο συνοδευτικό φύλλο 2




Πρωταπριλιάτικη χρωμοσελίδα













Σας ευχαριστούμε κύριε Άντερσεν!!!!
Χρόνια πολλά βιβλίο!!!!











Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016

ΘΥΜΟΣ καρτέλες, σκίτσα συζήτησης για την παρεούλα





ΘΥΜΟΣ
 καρτέλες συζήτησης για την παρεούλα

Κατά την επεξεργασία 
και την προσέγγιση του συναισθήματος του θυμού,
 σκιτσάριζα μπροστά στα παιδάκια, όπως μπορούσα,  εικόνες
 απο σκηνές θυμού που περιγράφονται
 στο βιβλίο ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ.
Αργότερα τα σκίτσα χρωματίστηκαν κιόλας
 και ζωντάνεψαν περισσότερο.
Ανεβάζω τις καρτέλες  μου, όχι λόγο της εικαστικής τους αξίας, 
αλλά ως προϊόν διάδρασης με τα παιδιά 
και πρόταση πρόκλησης ενδιαφέροντος
 ακόμα και των παιδιών, που τυχόν έχουν κουραστεί.

Βλέποντας την εικόνα να σχηματίζεται μπροστά τους ,
προσπαθούσαν να μαντέψουν την κατάσταση που απεικονιζόταν,
 πρότειναν λύσεις και εξηγούσαν με επιχειρήματα.

Εκτυπώστε και κόψτε τις έτοιμες καρτέλες
 ή ζωγραφίστε και δικές σας.
Εμείς αυτές θα τις έχουμε στο νηπιαγωγείο μας, 
στο ''κουτί του θυμού''
 για να ξαναθυμόμαστε όσα μάθαμε. 

ΣΕΝΑΡΙΑ/ ΣΚΗΝΕΣ
Καρτέλα 1 (η μαμά κατά λάθος πέταξε την ζωγραφιά της Σοφίας).
Μπορώ να εκφράσω στον άλλο τον θυμό μου και να τον εξηγήσω με λόγια.
Είναι ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ!
Καρτέλα 2 (η μικρή αδελφούλα χάλασε το αρκουδάκι της μεγάλης).
 Επιλέγω (πάντα), να μην χτυπήσω κάποιον άλλο, όταν θυμώνω.
Ο θυμός μου δεν δικαιολογεί ΠΟΤΕ την άσκηση βίας σε άλλα άτομα.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΟΜΩΣ, ΝΑ ΕΞΗΓΩ ΤΟ ΘΥΜΟ ΜΟΥ!

 Καρτέλα 3 (η Μάρθα σχίζει την ζωγραφιά της Ζωής, 
γιατί η Ζωή πριν της είπε ότι η ζωγραφιά της είναι χάλια).
 Το να καταστρέψω κάτι (πχ την ζωγραφιά του φίλου μου), 
ακόμα κι αν πριν αυτός κορόιδεψε την δική μου, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ .
Σκέφτομαι και συζητώ την ενέργειά που προτείνω, για την κάθε πλευρά....  
Καρτέλα 4 ( Η Καιτούλα σπρώχνει την Βιβή, γιατί κατά λάθος της έχυσε την πορτοκαλάδα της).
Το να σπρώξω ένα φίλο μου επειδή θύμωσα,  ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.
 Σκέφτομαι, συζητώ και εξηγώ την πρότασή μου...  


Καρτέλα 5 (Ο Πάνος χτυπάει ένα μαξιλάρι με τις γροθιές του)
Χτυπώ ένα μαξιλάρι στο οποίο ζωγραφίζω μια θυμωμένη φάτσα.
 Αν με βοηθάει να περάσουν τα νεύρα μου και να ηρεμήσω,
εκτονώνομαι εκεί μόνο, κάθε φορά που θυμώνω και δεν χτυπώ άλλους. 
Αυτό ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.
Καρτέλα 6 Δοκίμασε να απασχολήσεις με κάτι άλλο το μυαλό σου 
πχ.μέτρησε ως το 10, τόσες φορές όσες σου χρειάζονται 
για να νιώσεις ποιο ήρεμος. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.




ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ
Αν είστε γονείς,
 εκτυπώστε τις καρτέλες συζήτησης ή ζωγραφίστε μαζί με το παιδί σας 
κι άλλες καταστάσεις προβληματισμού για τον θυμό και όχι μόνο. 
1. Βγάζετε τις καρτέλες όταν έχετε χρόνο να είστε δίπλα του και να κουβεντιάσετε χαλαρά
 και όχι την στιγμή μιας έντασης, που πιθανόν σχετίζεται με τις θεματικές των καρτών αυτών.
Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.... .
2.Μπορείτε να προτείνετε και στα μεγαλύτερα αδέρφια, να ''παίξουν σαν παιχνίδι'' μαζί με το αδερφάκι τους με τις καρτέλες. Έτσι βοηθάτε τα αδέρφια να διαχειρίζονται τον θυμό καλύτερα, αφού θα επιλέγουν ανάμεσα σε κοινές καλές πρακτικές διαχείρησης.
3.Μπορείτε αφού πλαστικοποιήσετε τις καρτέλες σας να τις βάλετε σε ένα τσαντάκι ή κουτί ώστε να τις παίρνετε μαζί σας ακόμα και στο αμάξι μαζί με τα παιδιά,
κάνοντας δημιουργικότερες τις στιγμές ενός οικογενειακού ταξιδιού .
4.Αφήστε τα παιδιά να δημιουργήσουν μια αφίσα καλών επιλογών κατά του θυμού, για να τις θυμούνται και έτι να....διευκολύνονται τις δύσκολες ώρες, 
στο να επιλέγουν τις αποδεκτές συμπεριφορές.








Κυριακή 27 Μαρτίου 2016

1821, ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ και ΦΗΦΙΑΚΕΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΟΧΗΣ.





Μικρό  θεατρικό μονόπρακτο,
 για την Ελλάδα και για τους Έλληνες του 1821, 
πλαισιωμένο με ψηφιακές φιγούρες ανθρώπων της εποχής.


Η ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΕΛΛΑΔΑ
                                              Ελένη Τσούση 2016



-Όμορφη Ελλάδα μας, δαφνοστεφανωμένη
λάμπεις ολόκληρη απο δόξας φως. 
Από τι κράμα είσαι πλασμένη
και στέκεις πάντα αγέρωχη κι ας είσαι λαβωμένη;;

-Είμαι περήφανη πολύ που έχω στην ποδιά μου,
 λεύτερα τα άγια χώματα,  
που με αίμα το '21 πότισαν, τα αθάνατα παιδιά μου.




Ο κλήρος πάντα εμψύχωνε
τους δύστυχους ραγιάδες
και φρόντισε στα δύσκολα
 παιδιά μα και μανάδες.




Ο γέρος του Μοριά μπροστά , 
με φλόγα και παλικαριά,
βροντοφώναζε ''εμπρός παιδιά,
έφτασε η ώρα για την λεφτεριά'' !!




Κάθε άντρας με γερή κορμοστασία,
τα άρματα άρπαξε και έπεσε στη φωτιά,
για την πατρίδας τα όσια και τα ιερά,
χωρίς καμιά αμφιβολία στην καρδιά.



Η ηλικία δεν είχε σημασία,
 στον πόλεμο για την ελευθερία.
Και ο γεροτσολιάς, αν χρειαστεί
παλικαράκι θα ξαναγινεί, 
να πολεμήσει με όση του απόμεινε ορμή.




Με πόλεμο πάνω στα βουνά, 
μέσα σε αγκάθια και κλαδιά,
αρματωλοί και κλεφτουριά,
κάνουν στους  Τούρκους
ανεπανόρθωτη ζημιά. 




 Η μάνα δίνει πόλεμο κι αυτή,
να μείνει η φαμίλια της στον πόλεμο δυνατή.
Να εξασφαλίσει εφόδια, να ψήσει ψωμί,
να προστατέψει, να στηρίξει, το κάθε της παιδί.




Μεγάλωσε το αγοράκι και γίνηκε παλικαράκι.
Νεαρό κυπαρισσάκι, με πιστόλι και σπαθί
σε καπεταναίικο ασκέρι πήγε να ενταχθεί.



Μα και τα μικρά αγοράκια ,
έπαψαν τα παιχνιδάκια.
Βιάζονταν μεγάλα να γινούν 
και κουμπούρια να βαστούν.





 Μικρό κορίτσι, Ελληνοπούλα
μέσα στο σπίτι με την μανούλα,
σαν μελισσούλα, κάνει δουλίτσες, 
κι ας ήταν ο καιρός της ,
για παιχνίδια και αγκαλίτσες.




Νεαρό κορίτσι ακόμα,
μες στα πέτρινα τα χρόνια,
έβαλε σε σεντουκάκι,
κάθε ξέγνοιαστο αθώο ονειράκι.
Μα κατανοεί βαθιά,
πως η ζωή δεν έχει αξία
δίχως την ελευθερία.




Τι να τα έκαμε κι η νύφη τα προικιά,
όταν στη χώρα της δεν ζούσε η λευτεριά;;
Ο γαμπρός απ την εκκλησιά,
έφευγε ευθύς για τα βουνά.




Η γιαγιάκα στα γεράματα,
 είδε το μέγα θάμα.
Από τα αποκαΐδια της, να ορθώνεται, 
στα πόδια της η Ελλάδα.

  Ελένη Τσούση 2016





 ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ



Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ





Το υλικό μπορεί να γίνει: καρτέλες
ή
κούκλες
ή
ομαδική εργασία 
ή
βιβλιαράκι
ή 
κατασκευή μακέτας 
ή
φύλλα εργασίας
ή 
ότι άλλο φανταστείτε.




Και του χρόνου